23 parki, które
chronią Polskę.

Co to jest park narodowy?

Park narodowy to najwyższa forma ochrony przyrody w Polsce. Obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi. W Polsce mamy 23 parki narodowe, które razem zajmują około 1% powierzchni kraju.

Każdy park ma własny charakter — od bagien Biebrzy po alpejskie szczyty Tatr, od ruchomych wydm Słowińskiego po pierwotny las Białowieży. Slow travel po parkach to podróż przez najbardziej różnorodne krajobrazy Polski.

Od Bałtyku po Tatry

Parki narodowe rozciągają się przez całą Polskę. Na północy — Woliński PN z klifami i żubrami, Słowiński PN z ruchomymi wydmami, Bory Tucholskie i Drawieński PN z sosnowymi borami. Na wschodzie — Białowieski PN z pierwotnym lasem, Biebrzański PN z największymi bagnami w Europie, Narwiański PN z polską Amazonią.

Na południu — Tatrzański PN z alpejskimi szczytami, Bieszczadzki PN z połoninami, Pieniński PN z przełomem Dunajca, Karkonoski PN ze Śnieżką. A w środku — Kampinoski PN pod Warszawą, Świętokrzyski PN z gołoborzami, Wielkopolski PN z jeziorami polodowcowymi.

Jak zwiedzać parki narodowe?

Parki narodowe mają wyznaczone szlaki i ścieżki edukacyjne — warto się ich trzymać. W rezerwatach ścisłych wstęp jest możliwy wyłącznie z przewodnikiem (jak w Białowieży). W wielu parkach obowiązują opłaty za wstęp — drobne, wspierające ochronę przyrody.

Slow travel w parkach oznacza poruszanie się pieszo lub rowerem — nie samochodem. Oznacza również gotowość do wczesnego wstawania (najpiękniejsze widoki są o świcie), do poruszania się w ciszy (zwierzęta nie lubią hałasu) i do rezygnacji z części wygód (mało schronisk, brak zasięgu).