Cztery parki narodowe, o których mówi się za mało

Parki narodowe w Polsce mają wspólny problem: te najsłynniejsze są oblężone, a te równie ciekawe — prawie puste. Poniżej cztery, które warto wpisać na listę, zanim zrobią się modne.

Słowiński — wydmy, które się przesuwają

Słowiński PN to jedyne miejsce w Polsce, gdzie wydmy naprawdę wędrują. Piasek przemieszcza się z wiatrem, zasypując las i odsłaniając nowe krajobrazy — dlatego szlaki bywają zmieniane, a „polska Sahara” wygląda inaczej co kilka lat.

Między wydmami leżą jeziora Łebsko i Gardno, a nad nimi wzniesienie Rowokół — punkt widokowy z historią sięgającą średniowiecza.

Baza: Słowiński Park Narodowy.

Narwiański — polska Amazonia

Narwiański PN nazywa się „polską Amazonią” i nie jest to przesada: rzeka Narew rozlewa się tu w labirynt koryt, wysp i trzcinowisk. Najlepiej zwiedzać go z kładki i z lornetką — to park ptaków, nie park szczytów.

Wiosną i jesienią, podczas migracji, ruch jest ogromny. Latem jest zielono i spokojnie.

Wielkopolski — jeziora pod Poznaniem

Wielkopolski PN leży blisko Poznania, a mimo to nie jest oczywistym celem weekendowym. To park jezior i borów, z płaskimi ścieżkami, które dobrze działają na rower i na spacer z dziećmi.

Jest tu też coś, czego mało kto się spodziewa: cisza jak na park oddalony o kilkaset kilometrów od miasta.

Ojcowski — najmniejszy, a najbardziej skalisty

Ojcowski PN jest najmniejszym parkiem narodowym w Polsce i jednym z najłatwiej dostępnych — leży godzinę od Krakowa. Ma Maczugę Herkulesa, Jaskinię Ciemną i zamek w Pieskowej Skale, a wszystko w skali, którą da się przejść w jeden dzień.

To dobry wybór, jeśli chcesz pokazać komuś „prawdziwy” park narodowy bez wyprawy w góry.

Praktycznie

Do Słowińskiego dojedziesz pociągiem do Łeby lub Smołdzina, do Ojcowskiego — pociągiem do Krakowa i dalej autobusem. Narwiański i Wielkopolski wymagają raczej samochodu. Wejścia do parków są biletowane lub bezpłatne zależnie od parku — warto sprawdzić przed wyjazdem.

Kiedy jechać

Każdy z tych parków działa cały rok, ale najlepsze miesiące to maj–wrzesień. Słowiński jest najbardziej nieprzewidywalny pogodowo — nad morzem wiatr zmienia wszystko w ciągu godziny.